.::SW x DH 12+::.
posted on 27 Apr 2008 21:11 by tatsumitomo in SJเคยมั้ย ตามดาราแล้วอยากกลับบ้าน
เคยมั้ย ตามดาราแล้วเซ็ง
เคยมั้ย ตามดาราแล้วปวดกะโหลก
ทริปชเวซีวอน แอนด์ ทงเฮชินกิ มีให้คุณทุกอย่างเท่าที่คุณต้องการ
เป็นทริปที่...ช่วยปล่อยให้กรูอยู่กะความทรงจำวอนบอมได้ป่ะ???
แบบ...กรูยอมโดนคิบอมเมินอีกล้านรอบ
แต่ไม่เอาแบบนี้อ่ะ...มันเซ็ง
ทริปนี้ ถ้าไม่ได้ชายฉ่อยช่วยไว้
คงแบบ บีบคอกรูเหอะ เลยจริงๆ
แต่ทงเฮแม่งงงงงน่ารักสาดเสียเทเสีย
เพราะฉะนั้น เอาเถอะ ถึงท่านจะเปนทงเฮชินกิก็ไม่ผิดค่ะ
(ลำเอียง ฮ่าๆๆ)
ฮ่าๆๆๆๆ
วันแรก กริบ
วันที่สอง นอยด์
วันที่สาม ร้อน
วันที่สี่ เซ็ง
แต่โดยรวม...ซีวอนหล่อ ทงเฮน่ารัก ออปป้าอ่อย คุณค.เหี่ยว
180408
ไม่มีใครไปรับเล้ย เพราะเดาว่าไม่เจอกันอยู่แล้ว
ส่งตัวแทนเปนเพื่อนใครซักคนไปรับ แล้วเค้าโทรมาบอก
อันตัวเรานั้น...นั่งเมาท์กะน้องยุ้ยอยู่ที่ทำงาน ฮ่าๆๆๆ
พอถึงเวลาที่ขอเค้าออกก่อนแล้ว...ฝนเสือกตก
ตกแรงมากอ่า...เฮิร์ทในใจ...กรูไม่อยากทำงานแล้ว
คุณน้องฉ่อยจิ๊บบี้ ก็คอยโทรมาตามเปนระยะ....บวกกับ บอกข่าวว่า
ขณะนั้น ชายฉ่อยกะทงเฮชินกิ อยู่ที่จีเอ็มเอ็ม
และกะลังไปกินข้าวหลังตึกจีเอ็มเอ็มซัมติง
ก็โทรไปบอกพี่เบลแล้วก็นั่งกร่อยอยู่ที่ทำงานต่อ
กรูล่ะเซ็ง...จนฝนหยุด ให้ยุ้ยออกไปทำธุระก่อน
แล้วเราก็ตามไป โดดขึ้นแท๊กซี่ไป โรงแรมสุโขทัย
ไปถึง...ไม่ให้กรูเข้าโรงแรม...ชี้ให้ไปยืนไกลๆ กะแฟนคลับ
ซึ่ง....กรูเช๊กอิน แต่ไม่ให้กรูเข้า...จะให้กรูนอนข้างถนนเหรอคะ???
จนเหลียนต้องเดินออกมารับ...ขอบคุณมาก...
ก็เข้าไป ขึ้นเอาของไปวางบนห้อง
ซักพักก็ลงมา...นั่งคุย ๆ กะพี่ทราย
แล้วชายฉ่อยกะทงเฮชินกิก็มา
แต่คุณยามเล่นเอากระถางต้นไม้มากันมุมนึง
และกันให้ชายกะชินกิเข้าด้านสปาไป
เพื่อออออออออออออออออออออออออออออ
แฟนคลับมีอยู่นิดนึง
พาเข้าทางนั้นเพื่อออออออออออออออออออ
แล้วคุณการ์ดชุดดำของโรงแรมก็มาเดินทำตัวโรคจิต
ส่องกรูกะเป๋าและยุ้ยที่นั่งอยู่ ไหวป่ะค๊า
กรูไม่ระเบิดโรงแรมหรอกค๊า...
ใช้การ์ดโรงแรมจำนวนมหาศาลมากอ่ะ...
แบบ เดินไปมุมไหนก้เจอ
จนกรูจะบ้าแระ
ก็เจอคุณ ค. (ไม่อยากเอ่ยนาม) เดินมา
พระเจ้า...ทำไมต้องเจอคุณค. เปนคนแรกวะ???
ขึ้นไปนอนกบดานบนห้อง
ซักพักก็ลงมากะขมิ้น...จะเดินไปทางสปา เพราะเข้าใจว่าเปนสระว่ายน้ำ
คุณยามที่ใส่ชุดยามเดินมาเลย...
"ไปไหนครับ"
"หาเพื่อนค่ะ"
"ทางนี้ไม่ได้ครับ"
"อ่าว...ก็เพื่อนอยู่สระว่ายน้ำ"
"สระว่ายน้ำทางนู้นครับ"
แป่ววววววว กรุจะรุมั้ยล่ะ
ก็เดินมาที่สระ...ซีวอนเพิ่งผ่านไปได้ซักระยะ
และคาดว่าเค้าคงจะบรีฟงานกันที่สปาแหละ...
ไม่งั้นจะกันเหมือนกูเป็นผู้ก่อการร้ายขนาดนั้นเหรอ?
นั่งแกร่วกันที่สระ...พวกจิ๊บไปขึ้นลิฟท์แล้วเจอม๊ารินมา
ฮ่าๆๆๆ กรุเจอแค่คุณค. เองนะ
สั่งพิซซ่ามากินกัน...ก็เลยเดินกลับไปกะเป๋า...
ตั้งใจจะไปขึ้นลิฟท์ด้านหลัง
แต่ลองเดินแล้วเจอการ์ดชุดดำของโรงแรมทุกหัวมุมตึก มุมละสองคนดูสิ
จะได้รู้ว่า....กรูเป็นผู้ก่อการร้าย....
เจอพี่ฝนเลยยืนคุยกันนิดนึง
กินเค้ก(ที่ถูกยัดเข้าปาก) อืม ทาร์ตเลม่อน อร่อยมากกกกกกกกกกกกกก
และแล้ว...ก็มีบุคคลเดินผ่านตรงกระจกใสๆ ข้างหลัง...
หันไป...โอ้ บาบูนนี่...สวัสดีค่ะออปป้า...ออปป้ามองมาแบบสงสัย
แล้วก็เดินอ้อมมาขึ้นลิฟต์กะคุณค. (คุณค.อีกและ เจอแต่คุณค.)
เราก็ขึ้นมั่ง...ไปถึงห้อง...กินพิซซ่า...แล้วก็มีคนบอกว่า เนี่ยการ์ดมันขู่ว่า
สามทุ่มจะมาเช๊กห้อง...พอใกล้ ๆ สามทุ่ม โบกะวินท์ก็ลงไปหาพี่แอนกัน
เราก็เหลือกันสี่หน่อ...ชั้น ขมิ้น เป๋า น้องยุ้ย (ใช่มั้ย? ใช่สิ)
สามทุ่มพอดี...มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น...
ทุกคนตั้งท่าวิ่งเข้าห้องน้ำ...เหลือเรากะเป๋ายืนคาประตูห้องน้ำอยู่
แล้ว...ก็ได้ยินเสียงดัง..."กริ๊ก"
โอ๊ยยยยย หัวใจจะวาย...ดันเป๋าเข้าห้องน้ำทำท่าปิดประตูแล้ววิ่งพรวดไปหน้าประตู
"อุ๊ปส์ ซอรี่"
"ค่ะ"
"เมย์ ไอ เทิร์น ดาวน์ ยัวร์ เบด"
"คะ อะไรนะคะ"
"ให้ทำเตียงมั้ยครับ"
"อ่า เพิ่งเช๊กอินวันนี้ ไม่เปนไรค่ะ"
"น้ำดื่ม หรือ ผ้าเช็ดตัวเพิ่มมั้ยครับ"
"อ่า ยังไม่ต้องการค่ะ"
สรุป...ฮี อิส อะ รูมเซอร์วิส
พระเจ้า
เคาะหนึ่งทีแล้วไขกุญแจเข้ามา
หัวใจกรูจะวายตายแล้วนี่...
แล้วก็จำไม่ได้ว่าใครขึ้นห้องมาแล้วมั่ง...
จำได้แต่รอบนึง ไม่แน่ใจว่าตอนที่ยุ้ยกลับมาเอาโทรศัพท์
หรือตอนไอ้โบกับไอ้วินท์กลับห้อง...
แต่ทุกคนวิ่งถือถาดพิซซ่าเข้าห้องน้ำ ฮ่าๆๆๆ
แล้วคนอื่นก็ลงไปข้างล่าง
เหลือ เรา ขมิ้น พี่ทราย...ที่อาบน้ำเสร็จแล้วอยู่บนห้อง
(แล้วทำไมไม่แช่อ่าง...เสียดาย)
แล้วทุกคนก็กลับขึ้นมาพร้อมบอกว่า
เหนซึงฮวาน....ฮ่าๆๆ กูก็เหนซึงฮวานเหมือนกัน
อิโบไป "คิล มี" ใส่ซึงฮวานอีก...กร๊ากกก
แต่กรูชอบเสียงเมิงตอน คิลมี มากอ่ะ ฮาได้อีก
แล้วคืนนั้นก็วุ่นวายกันจนหลับไป
แอร์เยนมากกกกกกกกกกกก จบ...
อ่อ...สรุปคืนนั้น ชายกะชินกิได้จดหมายไปกี่ฉบับเอ่ย???
ตอนแรกจะอัพวันแรกว่า...กริบ...
เพราะมันกริบจริงๆให้ตาย...
190408
วันนี้เริ่มต้นวันชิลมาก
ลงมาชายกะชินกิก็เข้าสปาไปแร้น
เราก็นอนดูคอฟฟี่ปรินซ์สบายใจเชิบเชิบ?
ลงมาข้างล่างสั่งโออิชิขึ้นไปกินกัน
แล้วก็ลงมาใหม่...กะลังนั่งเมาท์กันที่โซฟา...แล้วก็เหนคุณการ์ดเดินมา
กะลังหันไปสะกิดจิ๊บว่า..."การ์ดจริง" ยังพูดไม่ทันจบคำว่าการ์ดเลย
ต้องเปลี่ยนคำเป็น "เฮ้ย ซึงฮวาน" แล้วทุกคนชี้ไป ณ จุด ๆ เดียวกัน...
แล้วลุกพรวด...แล้วซีวอนก็เดินมา ยิ้ม โบกมือให้...ทุกคนก็วิ่งไปตรงลิฟท์
ซีวอนแม่ง เจอกันปุ๊บก็กะเอาตายเลย ฮ่าๆ
จ้อง สบตา...ยิ้ม...
"ซีวอนนนน" โบกมือไป...โบกมือกลับ
โฮ๊ยยยยยยยยยยย เอาให้มันได้ยังงี้สิค๊าชายยยยยย
ไม่รู้ กรูเข้าโหมดสามเต็มที่ว่าเราสบตากันและบ๊ายบายกัน ฮ่าๆๆๆๆ
จริงๆมันก็บ๊ายบายกะทุกคนที่บ๊ายบายกะมันนะ กร๊ากก
และพอซีวอนเข้าลิฟท์ไปแล้ว...ทุกคนก็กะลังงงว่า ทงเฮชินกิไปหนายยยย
แล้วทงเฮก็มาแบบซุปเปอร์โลว์...เดินมา ยิ้มนิดนึง โบกมืออีกนิด จ้ำเข้าลิฟท์ไป
แล้วเรนเรียก "ม๊ารินนนน" พี่การ์ดที่อยู่ข้างหน้า ขำใหญ่...
แล้วหลังจากนั้นเค้าก็เลยชื่อ การ์ดม๊าริน...ทุกครั้งที่เหนหน้าเรนต้องขำตลอด
แล้วก็จำไม่ได้ว่าทำอะไรระหว่างนั้น
ก็มีไปเก็บของ บลาๆๆๆ
แล้วก็ลงมาประมาณบ่ายสอง...
รอจนบ่ายสองครึ่ง
คุณชายทั้งสองก็เสด็จลงมาอีกครั้ง
คราวนี้ผ่านหน้าระยะประชิด...ประชิดจริงๆ
โฮกกกกกกกกก
สบตากะซีวอนอีกที อันนี้ไม่ได้โหมดสาม
เพราะซีวอนสบตามาตั้งกะคนแรกจริงๆ
แล้วก็ทงเฮ...ก็เรียกกันงุบงิบๆ ทงเฮชี่ๆๆๆ
ทงเฮก็หันมายิ้มนิด ๆ
แล้วพอ "คาจิมา" ทงเฮก็เหลือบๆมามอง...
อารมณ์แบบ...กรูจะไปถ่ายต่อ จะมาไม่ให้กรูไป อะไร๊?
แล้ววันนั้นก็เห็นแบบประชิดเท่านั้นแล
เพราะหลังจากนั้น เหมือนโดนของ
พากลุ่มคิมไปกริบด้วยกัน
ขอโทษจิงๆเน้อ T^T
แล้วเราก็แอบเชนจ์เดอะแพลนนิดนึง
เพราะความกริบจนยากที่จะให้อภัย เราก็เลยตัดสินใจ
ละทิ้งชายกะชินกิชั่วคราวเพื่อจะไปดูวีไอพี
ไปถึงสนามบิน...คิมโทรมาบอก...คาร์อิน...
สรุปไปสนามบินเพื่อรับเรียวกะเพ่อนเรียว ฮ่าๆๆ
แล้วก็ดิ่งกลับปทุมวัน...ได้ขับรถไล่รถตู้ใครก็ไม่รู้มันๆเล่น
เพราะเราเป็นเด็กตามไง ฮ่าๆๆๆๆ
ถึงปทุมวันปรินเซส ก้าวขาปุ๊บ เสียงกรี๊ดมาปั๊บ
พระเจ้า...อะไรจะพอดิบพอดีขนาดเน้
วิ่งไปถึง...เห็นแต่ผู้ชายสะพายเป้แวบๆ
เดาว่าเปนพี่ซึงฮยอน(มันเด็กกว่ากรู แต่กรูจะหน้าด้านเรียกพี่ต่อไป)
คืนนั้นไปนอนที่โอเอซิส...
เพราะไร้ยางมันล๊อกอินโหมดหนึ่งตลอดเวลา
แทนที่จะไปยืนหลบ...ยืนกันหน้ากล้องวงจรปิด
โดนจับได้พอดี....
สุโขทัยนอนกันเก้าคน
โอเอซิส ต้องเปิดห้องสามห้องเพราะมีสิบคน
โถๆๆๆๆๆ เพราะเรามันโหมดหนึ่ง
แต่ก็ดี มีห้องน้ำสามห้อง
ทุกคนอาบน้ำเร็วแบบประวัติการณ์มากอ่ะ
เพราะความน่าอาบของห้องน้ำ ฮ่าๆๆๆๆ
คืนนั้นกว่าจะถึงห้องก็ตีหนึ่งได้มั้ง...กว่าจะนอนก็ตีสาม
เพราะคำว่าจูบคุณค.เลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆๆ
200408
เช้าวันนั้นตื่นตีห้า...นอนตีสาม ตื่นตีห้า
ขึ้นรถ ไปถึงรร.หกโมงได้...นอนหลับสนิท
ต้องขอบคุณหยินจริง ๆ ที่คอยโทรบอกข่าวทุกระยะจากในโรงแรม
ไม่ได้หยินเราอาจจะหลับเพลินอยู่หน้าโรงแรมก็เปนได้
แล้วรถก็ออกมาก็ขับตามไปเรื่อย ๆ ไปสิ้นสุดที่หน้าสตรีวิทย์
ไปยืนกันตรงรถบัส...ถือป้าย...จำไม่ได้ว่าเขียนว่าอะไร
แล้วออปป้าก็ลงมา...แหม่ วันนี้แต่งตัวดี(กว่าศิลปินตามเคย)
แอบเหนมือคนออกมาบ๊ายบายตรงช่องระหว่างประตู
ข่าวจากส่วนหน้าบอกว่า ชายฉ่อย...โฮก อุตส่าห์มาอ่าน
(ได้ข่าว เค้าลงมาคุยงาน)
แล้วพอถึงเวลาถ่าย ก็โดนเกณฑ์ไปแถวๆกอง...
ปีนขอบเหล็กที่กั้นต้นไม้ดู เมื่อยชิบ
แต่ทงเฮน่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
ตอนเต้น ๆ บนตุ๊กตุ๊กนี่น่ารักสุดยอดอ่ะ...
ฝั่งเราเหนแต่ทงเฮ...เพราะซีวอนอยู่อีกฝั่ง
ก็เลยได้มองทงเฮสลับกะออปป้าไปเรื่อย ๆ ฮ่าๆๆๆ
(เหมือนชอบออปป้าเนอะ แต่จริงๆแล้วไม่)
ตอนลงจากรถมาเดินไปเดินมาก็เห็นชัดเหมือนกันน่ะ
แต่ด้วยความร้อนและเมื่อย เราจึงขึ้น ๆ ลง ๆ
แล้วก็เดินไปรวมกะทุกคนอีกฝั่ง ทงเฮกะซีวอนเดินกลับรถพอดี
โหมดสามออน...แต่กรูว่ามันมองจริงๆนะป้ายที่ถืออ่ะ
ทงเฮหน้าเหมือนจะยิ้มแต่ยิ้มไม่ออก...ซีวอนก็บ๊ายบายยิ้ม ๆ
แล้วเราก็เดินไปที่รถ...แล้วก็ลงมาใหม่
มานั่งอยู่แมค เมาท์กะพี่หลินแป๊บ ๆ
คราวนี้ก็ขึ้นรถจริงๆล่ะ...
ไปถึงตรงถนนพระอาทิตย์...รถคุณชายแอนด์ชินกิก็จอดที่ปั๊มปตท.
เราก็ลงไปยืนมอง...ตอนแรกคุยโทร.กะพี่สาวอยู่...พี่สาวบอกว่าทงเฮลงที่ปั๊ม
พูดไปทันที...ไปขี้แน่ ๆ...เออ มันเข้าห้องน้ำจริงๆด้วย
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วก็แกร่ว ๆ แป๊บ...วินท์มันก็จะไปเข้าห้องน้ำ...เรากะโบก็จะไปด้วย
พอข้ามไป...วินท์ก็เข้าไปแล้ว...กะลังรอจะเข้ามั่ง...
ก็ได้ยินเสียงกรี๊ดๆ ก็เลยเดินออกมาดูกัน...พี่การ์ดม๊ารินเลย วิ่งมา...
เรากะโบเลยกลับไปตรงห้องน้ำหญิง...
"น้องอย่าเพิ่งออกมา"
"มีไรเหรอคะ"
เงียบ...
โอ้..ซีวอนมาเข้าส้วม...
ตกใจสะดุ้งทั้งคู่...
พอเข้าไป อิการ์ดม๊ารินก็เริ่มไล่...
"ออกมาน้อง"
"ก็เพื่อนเข้าห้องน้ำอยู่..."
จนต้องไปเรียกไอ้วินท์ ที่ตะโกนออกมา...
"กูขี้อยู่โว้ยยยย""
เออ กูรู้ แต่พี่เค้าไล่อ่า
จนวินท์ต้องออกมา...
ยืนรอซีวอนออกจากห้องน้ำ...
ระหว่างยืนรอ ออปป้าก็เดินกลับมาจากเซเว่น
(หลังจากไปขอบคุณคับ กะจิ๊บมาแล้ว)
ก็เรียกกัน...ซึงฮวาน ๆ เอ่อ...เดินเฉียดมาเชียว
อย่า ๆ กรูเรียกเล่น ๆ ค่า
ไปยืนชะเง้อส่อง ๆ กันอยู่พอสมควร
ก็เห็นในระดับนึง...ตอนซีวอนเดินมาใกล้ ๆ ก็เห็นชัดดี
(สรุป เหนแต่ซีวอน??)
แล้วก็เริ่มคุยกะขมิ้นว่าไปดูบิ๊กแบงกันเถอะ
บังเอิญพี่นกจะไปพอดี ก็เลยไปกัน
ขึ้นแท๊กซี่...จริงๆทางที่ไปสยามมันต้องกลับรถ...
ก็บอกพี่เค้า...พี่คะ...ตรงไปก่อน ๆ หนูจะดูๆ
พี่คนขับก็แบบงง ๆ พยายามจะบอกว่าถ้าไปสยามต้องกลับรถๆ
ก็กรูบอกว่ากรูจะไปดูก็ตรงไปเซ่วะ
แล้วเค้าก็ตรงไป...
โฮก ให้ตายเหอะ...ชัดจัง ฮ่าๆๆๆๆ
ผู้หญิงสามคนคลั่งอยู่บนแท๊กซี่
ทงเฮน่าร๊ากเน้ออออ กันไม่หยุด ฮ่าๆๆๆ
แล้ววนมาอีกรอบ...ทั้งคู่ก็หายไปแล้วอ่า...
แล้วเราก็มุ่งไปสยามกัน
ไปถึงก็โทรหาพี่เบล พี่เบลอยู่เอาท์แบค
ไปส่งพี่นกที่ซิสเลอร์...มองไปเหนพี่เบลชัดเชียว ฮ่าๆๆๆ
ลงไปหาพี่เบล...ขอบคุณมากมากน้าพี่เบลที่ให้เค้าเข้าไปเนียน
(เนียนโดยไม่ถาม ฮ่าๆๆๆ เนียนมาก)
แล้วก็เมาท์ๆ บวกกับเนียนกินน้ำรีฟิลพี่แก้วไป
พอพี่นกไปเอาบัตรสื่อให้เพื่อนเสร็จก็ขึ้นมารับกล้องน้อยของเราไปเข้าสื่อแทน
แล้วก็มานั่งด้วยกัน...ก็สั่งไก่มากินกัน...
ตอนนั้นเรานั่งอยู่ข้าง ๆ พี่กุ๊กไก่ตรงที่ติดกระจกอ่ะ...
แล้วก็มีผู้หญิงคนนึงพาเด็กมาอีกสาม มายืนแล้วพูดว่า
"เดี๋ยวพี่เค้าออกมาแล้วหนูเข้าไปยืนนะ"
ฟาย...ตังค์ไม่จ่าย แต่จะมายืนนนนนนน
กรุจะโง่ออกไปเพื่อออออ
ก็เลยบอกให้พี่นกกะขมิ้นส่งไก่มาให้กิน
พี่กุ๊กไก่หั่น เรากิน ฮ่าๆๆๆๆ เยี่ยมจิงๆ
ขณะนั้นก็เมาท์เพลิดเพลิน...แล้วก็เหลือบไปเห็นผู้ชายใส่แว่น
โอ้ ออฟกระรอกน้อยยย ก็เกิดการกระซิบต่อๆกัน
จากฝั่งเราไปถึงพี่เบล
อีกฝั้งก็กระซิบมาถึงพี่เบลเหมือนกัน ฮ่าๆๆๆ
เพื่อนเอิงเร็วมาก ไปขอถ่ายรูปคู่มาด้วย
แหม่ๆๆๆๆๆ ไม่ค่อย ๆ
แล้วเบสก็เริ่มกระซิบมาว่า...คนข้างหลังเบียด
ฝั่งกรูก็มีคนมายืนด้อม ๆ มอง ๆ เตรียมเบียดเต็มที่
เบสก็เรียกว่าให้ไปยืนด้วยกัน...ก็เลยให้พี่นกกะขมิ้นเข้าแทรก
แล้วเราก็เถิบไปอีกที่...เตรียมถ่ายวีดีโอ
ตอนมองไปหาไอดอลของไร้ยางจากที่นั่งสื่อมวลชน เราก็ไปปะทะกับ
คุณอ. (ไม่อยากจะเอ่ยนาม) หรือ ชู้ของน้องวินท์นั่นเอง
มากะคุณก. ที่ทำกรูไปกริบมะวานด้วย...
ที่ต้องพูดถึงเพราะตอนกลับข้าวสาร...มันก็กลับมาเร็วมาก
จนเราตกใจเช่นกัน...อินี่ไปเร็วมาเร็วพอ ๆ กะกรูเลย
แถมมันกลับมาพร้อมมีกระดาษซับมันแปะหน้าผาก...
กลับมาที่วีไอพี
พอทั้งสี่คนมา...คนก็แห่มาจากไหนไม่รู้ เบียดประหนึ่งโต๊ะนี้เปนโต๊ะเมิงอ่ะค่ะ
ดิฉันก็ถ่ายวิดีโอตามหน้าที่...โฮกกกก จียงน่าร๊ากกกกกกก
มุมที่ถ่าย จียงมันไกลสุด แต่ว่าก็ซูมมมกันเข้าไป
เลยได้มุมที่เหนหน้าชัดสุด...เพราะถ่ายด้านข้าง
ตอนที่หันมาบ๊ายบายคนข้างบนนี่ โอ๊ยยยย กรูจะตาย...
เพราะคนข้างหลังเบียดพร้อมกรี๊ดใส่หู...พระเจ้า...อยากหันไปกรี๊ดกลับ
"ดีจังเลยเนอะ...ที่ได้ที่ดีแบบนี้"
ดีสิสาด...พวกกรูเนี่ยเสียตัง...พี่กรูเนี่ย มาแต่เช้า
แล้วเบียดจนชั้นแทบยืนไม่อยู่
ขอบคุณมากมากนะ...
สาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
แต่...ก็ทำให้พบความจริงว่า มะคืนที่เหนนะเปนตูดพี่ซึงฮยอนจริงๆด้วย
เพราะมันเล่นแบกเป้ขึ้นเวที...ชอบเป้ของซึงฮยอนอ่า...
ชอบแว่นจียงด้วย...ขาข้างนึงเขียว ข้างนึงชมพู
ให้มันได้ยังงี้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ชอบชอตตอนที่แดซองเอาเค้กไปให้แฟน ๆ
แล้วพี่ซึงฮยอนก็เอานิ้วจิ้มเค้ก...
เจริญ...จริงๆ
หลังจากเราส่งบิ๊กแบงเข้าสยามทาวเวอร์(ได้ข่าวเราอยู่ข้างบน)
แล้วก็บึ่งกลับไปข้าวสาร
ระหว่างทางก็โทรเช๊ก โอเค อยู่หน้าบัดดี้
ไปถึง...อ่าว...มันกะลังจะไปขึ้นรถ...
พอดีอีกแล้วกรู...
ก็ไปขึ้นรถ...สรุปมันยังไม่ไป...
เสียดายชอตทงเฮชนรถส้วมซัมติงจริงๆเลย
ตอนนั้นยังกลับมาไม่ถึง
มาถึงมีแต่คนเล่าเรื่องยุ้ย VS มด ให้ฟัง
ฮาาาาาาได้อีก
ก็ไปยืนๆดู ก็เห็นอยู่นะ...
ไร้ยางก็เป็นเฮดแฟนคลับชีวอนตามเคย
ตะโกนเรียก ซีวอนๆๆๆ แต่พอทงเฮที่พวกเรารักสุดใจ
ก็เรียกกันเบา ๆ ทงเฮชี่ๆๆๆ โอ้โห น่าเฮิร์ท ฮ่าๆๆๆๆ
ยืน ๆ อยู่ซักพักด้วยความเปนคนดี...หนีไปแม๊คกะยุ้ย
กะลังกิน ๆ อยู่...โฟร์มดเดินผ่าน...
แต่ก็ยังนั่งอยู่นะ...ห้าวิต่อมานึกได้
อ้าว...โฟร์มดออกมาก็แปลว่า ถ่ายเส็ดแล้วดิ่
เลยมีสติลุกขึ้นวิ่ง...
กระโดดขึ้นรถพอดีรถออกไป
ไปอารีรัง...พ่อใครเปนหุ้นส่วนอารีรังป่ะคะ???
เราก็ไปหาที่พักข้าง ๆ โรงแรมสุโขทัย
พอได้ที่พักเส็ด เราก็กลับไปอารีรัง
แต่ด้วยความที่เราเป็นเด็กตาม ไม่ใจ้เด็กดู เราเลยนอนอยู่บนรถ
(เมื่อไหร่กรูจะเลิกขี้เกียจ)
แล้วรถก็ออก...เราก็พยายามจะขับนำและสลัดแฟนคลับ(วอนด๊อง ไม่ใช่ไร้ยาง)ให้หลุด
แล้วเราก็ไปจนถึงโอสถสภาตามข่าว
แต่สรุป...มันไปถ่ายภาพนิ่ง
ฮาเลยทีนี้...โหมดหนึ่งกันเต็ม ๆ
แล้วเราก็ยังไม่จบโหมดหนึ่งเท่านั้น
เพราะความหิวจนปวดไส้ เราก็เลยเดินๆๆๆๆ เดินออกไปพบว่า ไม่มีไรกิน
ไม่เปนไร เราก็เดินกลับ...แล้วก็เดินไปออกซอยอีกด้าน
เดินๆๆๆๆๆ...พบว่า...เซเว่นที่อิอีฟบอก...มันไม่มี!!!!!
แล้วก็พยายามโทรเรียกรถให้มารับไปหาไรกิน...
แต่คุณลุงหายหัวไปไหนไม่รุ...เราก็เลยหงุดหงิดถึงขีด
โบกแท๊กซี่ไปเซเว่นทันที เพราะเซเว่นอยู่ฝั่งตรงข้าม
แต่ให้เดิน กรูได้ฆ่าคนแน่ ๆ
แล้วก็กว้านซื้อของกินมา...กลับมาถึงก็กิน ๆ เมาท์ๆ
อิอีฟเล่าเรื่องไปหลอนซีวอนมา...จนซีวอนยอมรับ และหันกลับมาทำท่า
โฮกกกกกกกกก โหมดย้ำคิดย้ำทำของไร้ยางเปนผลแล้วววววววว
แล้วไร้ยางก็เป็นไร้ยางไง...พอได้ยินเรื่องก็แบบ
อีเหี้ยยยยยยย กันเสียงดังมาก ฮ่าๆๆๆ หมานี่เห่ากันใหญ่
แล้วพี่การ์ดก็อัญเชิญเราไปนั่งหน้าสตูดิโอ เพราะเสียงดังกันไม่ไหวแล้ว
ก็เลยไปนั่งคุยกันอีกมุมแทน...
จนใกล้ได้เวลาออก เราก็ไปยืน ๆ กัน...
เห็นทงเฮเล่นไปเล่นมา วิ่งไปวิ่งมา น่าร๊ากกกก
ซีวอนก็พูดมากเมาท์ไม่หยุด...เกิดมาเพื่อพูดจริงๆ
แล้วคุณนายโจว เหลียน ก็ทำแหวนหล่น หากันวุ่น
จนพี่การ์ดต้องเอาไฟฉายมาส่องให้ (ขอบคุณมากค่ะ)
แล้วพี่การ์ดอีกคนก็เป็นคนหาเจอ...ขอบคุณจริงๆค่ะ
แล้วเราก็ส่งตัวแทนสามคนไปทำท่าเลิฟยูโซมัชใส่ซีวอนอยู่หน้ารถ
เรายืนยันว่าจะย้ำคิดย้ำทำต่อไป ฮ่าๆๆๆๆ
แล้วทุกคนก็เลิกตาม กลับที่พักกันหมด
ที่พักได้หน้าตาฝั่งที่เหนโรงแรมสุโขทัยพอดี
มองขึ้นไป เหตุใดห้องชายกะชินกิถึงปิดไฟ
พยายามคิดในแง่ดีว่ามันเลื่อนบานไม้มาปิด เราเลยไม่เห็น
ดีกว่าคิดว่ามันออกไปที่อื่นยังไม่เข้าโรงแรม เนอะ ฮ่าๆๆๆ
คืนนั้นหลับสบาย
210408
วันสุดท้าย...หลังจากคุยโทรสับกะแม่...
เลยตัดสินใจได้ว่าวันนี้หลังแถลงข่าวจะกลับบ้านล่ะ
ตื่นกันก็เจ็ดโมงและ นัดพี่รถตู้ เจ็ดโมง..ฮ่าๆๆๆ
โทรหาพี่สาว พี่สาวบอกว่าจะออกและ...พอขึ้นรถปุ๊บ พี่สาวก็บอกว่า ออกแล้ว
โฮกกก รถดิฉันโดนกันคันแรก...แล้วก็ออกตามคันแรกอเกน
(แล้วไงหรอ? ตามแล้วเห็นหรอ? อ่อเหน...เห็นทงเฮกะซีวอนที่เปนรูปอ่ะ)
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ
ก็ไปถึงวัดสระเกศ ก็ปล่อยหนุ่ม ๆ ขึ้นไปถ่ายอย่างสงบ
เราก็ไปกินข้าวที่อตก.แทน...วันนี้มีน้องแอ๋ม กะ แอร์ มาร่วมขบวนด้วย
กินเสร็จพี่นกก็ตามมาพอดี ก็ยกขบวนไปรออยู่จตุจักร
โฮ้ยยยยย แดดหรือนั่น...
พี่ตาลกะป้อนมา แล้วก็ยกทัพไปหาบิ๊กแบงกันแทน...แป่วววว
ไปนั่งดูกะมิ่ง หยิน ไนซ์ แจน หยินเมาท์ ๆ เรื่อง เพื่อนน.ให้ฟัง
แหวะ...ไม่ต้องมาระลึกตัวเองด้วยชื่อกรูเลย ไม่ต้อง
แล้วก็นั่งดูอยู่ที่ขอบกระบะกับไนซ์ และแจน...
ได้ฝั่งที่เห็นซีวอน เพราะทงเฮโดนเป๊บซี่บัง
ซีวอนหล่อ ฮ่าๆๆๆ ตอนเต้น ๆ น่ารักมากเลยอ่า
แล้วก็เห็นทงเฮตอนเดินไปตรงรถตู้ โหย น่ารักบาดใจ
ปาปาจังโทรมา ก็บอกว่าอยู่เจเจเสร็จ แต่พอมันมาไม่เห็นมันจะโทรมาเลย
แล้วซีวอนทงเฮก็ขึ้นรถไป...หันหลังไป มีออปป้าเดินตามกลุ่มแฟนคลับ
แล้วซักพักก็เดินไปกะคุณค.... เราก็มอง ๆ แต่เรน และ เมเนเจอร์ไปถึงตัวแล้ว ฮ่าๆๆ
พี่นกก็ชวนมุดไปอีกฝั่ง...ก็ไป...ไปถึง...ก็วิ่ง ๆ กันนิดหน่อยพอสนุก
แล้วเราก็อีกและ...ด้วยความร้อน ไปรอบนรถ...
ออกไปเซเว่น ซื้อของกินกันอย่างหิวโหย...
ทุกคนซื้อเยอะจริงๆ ก็กินมาม่า...
กลับมา กะลังซดมาม่าอยู่...เพื่อนวินท์...คาดว่าเป็นเกิ้ลรึเป่า? โทรออกมา
บอกว่าเนี่ย มันแจกแป้ง แล้วก็เล่นกะแฟนคลับ...
ก็เลยตัดสินใจวิ่งลงไปทั้งรถ...อิเรน ไปทั้งกล่องข้าว...
และไหน ๆ มันก็วันสุดท้าย...พวกเราก็มุดเชือกกองถ่ายเผื่อจะไปวิ่งในซอย
พอมุดปุ๊บ เสียงมาปั๊บ..."น้อง ๆ ไม่ได้ๆ" แต่มาถึงนี่ จะไม่ได้อาราย....
ไปถึงหลังสุด แต่หน้าด้านไปจนหน้าสุด...
จูงเอ็มมี่ลากไปหน้าสุด แล้วก็นั่ง...ทิ้งให้อิสส. เมเนเจอร์ และเรน ยืนกันสามคน
จนตอนหลังมันหันมาเห็น มันก็เลยนั่ง...
ก็เรียก ซีวอน ทงเฮ ซีวอน ทงเฮ สลับกัน ฮามาก
ทุกคนแบบ พร้อมใจกันเรียก
แล้วพอซีวอนกะทงเฮจะขึ้นรถ ไร้ยางก็จูงมือวิ่งตัดกองไปอยู่หน้ารถ
ก็พยายามบ๊ายบาย และทำท่า ลยซม. จนทงเฮกะซีวอนหันมาบ๊ายบายให้ทีนึง
แล้วเราก็วิ่งกลับรถ...เราแอ๋มแอร์ ขึ้นรถแล้ว หันไปมอง
กลุ่มคนกลุ่มนึงที่วิ่งหลงทิศกันอยู่...ไม่รู้จะไปทางไหน...
แล้วก็ชี้โบ๊ชี้เบ๊โวยวายไปทางนู้นทางนี้
สรุป เพื่อนกรูนั่นเอง ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
สาบานได้ ซีวอนทงเฮเห็นพวกแกแน่ ๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
แล้วเราก็ขับตาม ๆ ไป โทรหาคิม คิมอยู่โรงแรมไปเอารถ
แล้วก็พบว่า...มันกลับโรงแรม เลยบอกให้คิมไปสแตนบายที่โรงแรมเลย
ส่วนตัวเราก็ไปนั่งกินชีสซี่ฟราย ที่แมคเซนทรัลเวิร์ลกันสบายใจ
เจ็ดคน สี่ถาด อร่อยว่ะ......
กินเส็ด ยุ้ยก็ชวนให้ลงไปยืนข้างล่าง...คนก็เยอะเหมือนกัน
ตอนแรกเหนการ์ดเดินสวนสนามเป็นสายเลย...
ด้วยความที่ไร้ยางโหมดหนึ่งเลยไม่กล้าโผล่ออกไป...ฮ่าๆๆๆ
ก็โดนเกณฑ์มายืนฝั่งเดียวกันหมด...เตี๊ยมกันเรียบร้อยว่าเราจะ
ซีวอน ทงเฮ แล้วก็จะ ลยซม. แล้วก็จะ คาจิมา
เอ็มมี่ ตอนที่รถกอล์ฟที่ซึงฮวานนั่งผ่าน
คนอื่นก็เรียก ออปป้า ๆ ไป...เอ็มมี่ขอสวนกระแสด้วยคำว่า
"ออนนี่"...แล้วมาบอกว่า ก็ดูท่านั่งสิ...เหมาะกะคำว่าออนนี่มากกว่า
เออ ก็จริงของมัน....
ตรงที่เรายืนเนี่ย มันดีมาก เพราะเป็นตรงที่เด้ง ๆ ซึ่งรถจะต้องชะลอ
แล้วพอเวลามาจริง...ขอโทดเหอะ...ไวเป็นปรอท
จะเรียก ๆ แบบ ชั้นนี่เอ๋อตามหน้าซีวอนไปเลย
มอง ๆ ทงเฮ ทงเฮใส่แว่น ทงเฮน่ารัก ฮ่าๆๆๆ
ซีวอนนั่งข้างหลัง...หันไปหันมา บ๊ายบาย ๆ แต่หน้าเอ๋อมาก ๆ
แล้วพอถึงจุดสำคัญ...ก็พร้อมใจกันตะโกน
"คาจิมา!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
ซีวอนหันขวับกลับมา...แล้วก็ยิ้มตรงไปทางอิแนนที่ถือป้าย ลยซม.
โฮกกกกกกกกก วิ่งกันกระจาย...
รอยยิ้มกลบความเอ๋อมิดเลย โฮกกกก หล่ออออออ
แล้วก็ขึ้นไป คนเยอะมาก ๆ ตรงข้างบนนี่เยอะไปยันชั้นหกชั้นเจ็ดเลย
ข้างล่างก็เยอะ...มองไรแทบไม่เห็น...ได้เก้าอี้จากคิมมาช่วงนึง
โฮกกก ขอบคุณคิมที่มอบเก้าอี้ให้เด็กเตี้ย ๆ ให้ได้มองทงเฮชัดๆ ฮ่าๆๆๆ
เก้าอี้โฮมโปร คราวหน้ากรูว่า ต้องเอาไปแล้วล่ะ...
ภาพที่เอามาฉายก็น่ารักมากๆๆๆๆๆ
ตอนที่ซีวอนมองป้าย ๆ นึง...แล้วก็ทำหน้าแบบ...แล้วจะไม่ใช่ได้ไงอ่ะ
ก็น่ารัก ฮ่าๆๆๆๆ
แล้วเราก็จบทริปซีวอนทงเฮลงตรงนี้
เพราะว่า กลับบ้าน...ไม่ไหวแล้ว เหน่อยกาย เหนื่อยใจ
จนไปหลับที่ทำงาน ฮ่าๆๆๆๆ
.:: Special Thanks ::.
- ไร้ยาง...ถึงจะกริบ แต่เราก็ยังขำกันได้ ฮ่าๆๆๆ
(ขำ ๆ ไปเถอะ ดีกว่าร้องไห้)
- คิม พี่สาว ไนซ์ แจน...ที่ช่วยเหลือเราเอาไว้หลาย ๆ อย่าง
แล้วก็ขอโทษเรื่องวันนั้นที่พาไปกริบจริง ๆ ขอโทษพันล้านที
- ยุ้ยจัง...ที่ไปด้วยกันเนอะ ๆ
- พี่เบล แอนด์สมาชิกโต๊ะ...ขอบคุณมาก ๆ ที่ให้ไปเนียนนั่งด้วยเน้
- 12+...เพราะ รู้ ๆ กันอยู่ เนอะ ๆ
- พี่การ์ดซีวอน...ขอบคุณหลาย ๆเรื่องนะค๊า
- กล้องน้อย...เข้าสื่อทุกงาน ฮ่าๆๆๆ
- แฟนคลับ...ที่แสนดี
- อากาศ...ที่แสนร้อน
- บิ๊กแบง...ที่ให้เราไปหลบร้อน ฮ่าๆๆๆๆ
- ซีวอน ทงเฮ...ที่มาให้หายคิดถึง...ถึงจะกริบจนปวดใจ แต่ก็หายคิดถึงนิดนึง
- ซีวอน...สเปเชี่ยล ลยซม. ไร้ยาง ลยซม. จริง ๆ นะ
ถ้านึกไรออก ค่อยว่ากันใหม่ละกัน
ยาว ชห. จะแย่แล้ว...
พบกันใหม่...เมื่อไม่ขี้เกียจ
เป็นทริปที่สุดๆ ไปเลย
โดยรวมแล้วสรุปว่าสนุกป่าวค่ะ
ดีใจที่มีคนมาโพสให้อ่านนะ เล่ายาวดีจัง มันส์ดีแฮะ ตอนที่ตะโกนที่ห้องน้ำอ่ะ คนฟังแล้วคงสะดุ้ง กร๊ากก
#1 By echoficy on 2008-04-27 22:11